شهر :  
نام مناسبت : دوخت ودوزِ ِسرْسالی
زمان اجرا :  نوروز 
آداب و رسوم : این کار در گذشته ی نه چندان دور، از کارهای دشوار به شمار می آمد.درآن روزها معمولا لباس عیدی که تهیه ی آن حتمی بود،بیشتر از دو راه،فراهم می شد:
یکی اینکه لباس ها یا از پنبه تهیه می شد که می باید، پس از کاشت ، داشت و برداشت، " کالَک " (= کالق ) های پنبه را یکی یکی از بوته ها برداشت کرد. پس از باز کردن و تمیز کردن و الَک کردن " قوزه ها "، پنبه دانه را از میان چرخه های ابزاری به نام (( چَرخوک )) عبور داد تا دانه ها از پنبه جدا شود.آن گاه از دانه ی پنبه ها در دستگاهی به نامِ (( خَراس )) روغن گرفت و پنبه را با " چرخ " به نخ و نخ ها را با (( لَک لَکو )) به کلاف و بعد، کلاف ها را با دستگاهی عریض و طویل به نام (( تُون )) در جایگاهی خاص به نام (( کُل کار= کَوُکار ) با رنج و مشقت فراوان به پارچه ی دلخواه تبدیل نمود و بعد از آن لباس مورد نظر را دوخت. راه دیگر تهیه لباس، استفاده از فراورده های دامی مثل کُرک و پشم بود که با رنجهای مشابه و از راههایی همانند، به نخ و سپس به پارچه تبدیل می شد. از کُرک و پشم بیشترکلاه، جوراب، دستکش و لباس های زمستانی و تابستانی به نام " قارت " و " بَرَک " تهیه می شد. به همین جهت تهیه ی پوشاک و کلاه از کارهایی بود که فراهم کردن آن به سه چهار ماه، مقدمه چینی نیاز داشت، در نتیجه ماهها قبل از آمدن عید، خانمها دست به کار می شدند و با جنب و جوشی عاشقانه، آن را دنبال می کردند.
تاريخچه :
    
 



کليه حقوق اين سايت متعلق به مرکز تحقيقات سازمان صدا و سيما است.